سه‌شنبه 21 قوس|آذر 1396 برابر با 12 دسمبر 2017

رویارویی آمبولانس کابل و ازدحام ترافیکی



 16 قوس|آذر 1396

ریحانه فرهمند سلام‌وطندار  

بیشتر ما در کودکی به هنگام شنیدن صدای آژیر آمبولانس هیجان‌زده می‌شدیم و نمی‌توانستیم تفاوت این صدا را با صدای موترهای آتش‌نشانی تشخیص دهیم. من سال‌هاست از دوران کودکی‌ام بریده‌ام، اما وقتی وارد شفاخانه‌های پایتخت شدم تا از فعالیت و خدمات «کابل آمبولانس» گزارش بسازم، صدای آژیر دوباره مرا به یاد کودکی‌هایم انداخت. با این تفاوت که اکنون آمبولانس‌ها در عوض انتقال آدم ناخوش‌احوال، بیشتر کشته‌ها و زخمیان رویدادهای انتحاری و انفجاری را به شفاخانه می‌رسانند.

به شفاخانۀ استقلال در غرب کابل رفتم تا از بخش بسیار فعال زنان و زایمان دیدن کنم. داخل حویلی شفاخانه شدم و جمعی از پایوازها را دیدم. یکی از خانم‌ها با چهره‌یی آشفته به آمبولانس تازه رسیده نگاهی انداخت. در حالی که گوشه‌یی از چادرش را به دهان و یک بسته و دستکول کوچک در دست داشت، به وی نزدیک شدم.

حبیبه می‌گوید که خواهرش مادر می‌شود و او نزدیک به دو ساعت است که در شفاخانه منتظر مانده است. خواهر حبیبه را آمبولانس به شفاخانه انتقال داده و حبیبه از خدمات آمبولانس کابل راضی است؛ اما می‌گوید که در این پایتخت ازدحام و بی‌قانونی، موترهای آمبولانس هرچه تلاش کنند، بازهم نمی‌توانند بیمار را در زمان معین به شفاخانه انتقال دهند.

از عنایت‌الله ابراهیمی باشندۀ دیگر پایتخت پیرامون خدمات آمبولانس کابل پرسیدم. او به رویدادی اشاره می‌کند که در آن برادرش به شدت زخم برداشته بود. عنایت‌الله می‌گوید که ازدحام خیابان‌های پایتخت سبب شد تا هم آمبولانس دیر به محل واقعه برسد و هم برادرش را هنگامی که کار از کار گذشته بود، به شفاخانه انتقال دهد.

با این که برادر عنایت‌الله در داخل آمبولانس جان می‌سپارد و زنده به شفاخانه نمی‌رسد، عنایت‌الله از آمبولانس پایتخت راضی است و می‌گوید که کارمندان و پرستاران آمبولانس کابل، هر کاری از دست‌شان ساخته بود، برای زنده‌ماندن برادرش کرده‌اند.

گلایۀ عنایت‌الله از شهروندان و فرهنگ ضعیف راننده‌گی است. به باور وی مردم چندان اعتنایی به آژیر آمبولانس‌ها نمی‌کنند و در برخی از موارد مسیر حرکت آمبولانس‌ها را سد می‌سازند.

پس از آن سری به شفاخانه ابن سینا زدم. مردی مادرش را از آمبولانس بیرون کشیده و به بخش عاجل برد و پس از چند دقیقه به صحن شفاخانه بازگشت. حبیب الکوزی می‌گوید که او نیز از خدمات آمبولانس کابل راضی است؛ اما شمار این آمبولانس‌ها باید افزایش یابد و برای جمعیت پایتخت، تعداد کنونی بسنده نیست.

زهرا که دخترش در آشپزخانه به شدت سوخته بود و توسط آمبولانس در کمترین زمان به شفاخانه انتقال یافت، می‌گوید که کارکنان کابل آمبولانس و کارمندان بخش عاجل شفاخانه در کارشان بسیار حرفه‌یی عمل می‌کنند.

اما حاجی جمیل از راننده‌گان آمبولانس کابل، از ازدحام ترافیکی در سطح شهر بسیار شاکی است و می‌گوید که برخی از راننده‌گان موترهای شخصی کاملاً به صدای آژیر آمبولانس بی‌اعتنایی می‌کنند.

عالم عاصم، رییس آمبولانس کابل نیز می‌گوید که خیابان‌های کم عرض، ازدياد وسايط و رفت‌وآمد مقام‌های دولتی سبب مسدود‌شدن مسیر بر روی آمبولانس‌ها می‌شود.

به گفتۀ آقای عاصم، آمبولانس این ریاست مجهز به بالون اکسيجن، فشارسنج، تذکرۀ انتقال بیمار، پزشک، دستگاه‌های مخصوص برای تثبيت حملات قلبی و تشخیص شکسته‌گی‌ها و سایر ابزارهای مورد نیاز است.

به گفتۀ رییس آمبولانس کابل، هر شهروند پایتخت می‌تواند با تماس به شمارۀ 102، از خدمات رایگان این ریاست بهره ببرد. با این حال آقای عاصم می‌گوید که برخی از جوانان به این شماره تماس گرفته و مزاحمت می‌کنند و وقت سایر شهروندان را ضایع می‌کنند.

به گفتۀ رییس آمبولانس کابل، در حال حاضر 16 موتر مجهز و 130 پرسونل کاری برای این نهاد کار می‌کنند. وی همچنان نوید می‌دهد که در سال آینده تعداد موترهای مجهز این ریاست به 20 عراده خواهد رسید.

محب‌الله زیر، رییس عمومی طب معالجوی وزارت صحت که آمبولانس کابل زیر مجموعۀ آن است، به سلام‌وطندار می‌گوید، وزارت صحت در نظر دارد که از خدمات آمبولانس کابل الگو گرفته و سایر ولایت‌ها را نیز به این سیستم مجهز سازد.

آقای زیر می‌افزاید که چندی قبل خدمات آمبولانس در ولایت‌های ننگرهار و پروان فعال شد و خدمات هرات آمبولانس نیز هم اکنون در سطح بسیار عالی قرار دارد.

خدمات آمبولانس کابل، نشانه‌یی از خدمات‌رسانی درست و برنامه‌ریزی شده به شهروندان کشور می‌باشد. این ریاست نشان می‌دهد که کار تشکیلاتی و ساختاری و همچنان وظیفه‌شناسی کارمندان دولتی یا غیردولتی می‌تواند در بدترین شرایط بهترین امکانات و خدمات را در اختیار شهروندان قرار دهد.